Her şeyi affedin!  Haddini Aşanları; ASLA!

Halife Harun Reşid, Bermek olan veziri Cafer bin Yahya ile birlikte, Saray’ın bahçesinde gezerken, canı meyve çekiyor! Elmayı dalından koparmak için uzanıyor, ne var ki; orta boylu olduğu için, meyveye yetişemiyor! Veziri Yahya’ya diyor ki; Omzuma çık, o meyveyi kopar ve bana ver!

Vezir,  zayıf olduğu için, Halife’nin omzuna çıkıyor ve meyveyi koparıp, veriyor! Meyveyi yiyen Halife Harun Reşid, çok lezzetliymiş,  diyor! Bana bahçıvanı çağırın! Bu lezzetli meyveden dolayı onu ödüllendireceğim!

Az ileride duran ve olan – biteni hayretle seyreden bahçıvan geliyor!  Halife, ona; Sana bir ödül vereceğim, dile benden ne dilersen,  diyor!

Bahçıvan diyor ki; Sultanım, sizden bir tek isteğim olacak! Bana, benim Bermekî olmadığıma dair bir belge verir misiniz?

Halife şaşırıyor!  Herkes devlet kademesinde görev almak için bir Bermekî şeceresi uydururken, herkes Bermekî olmaya can atarken, sen niye Bermekî olmadığına dair belge istiyorsun ki?

Kaldı ki, sen bir Bermekisin! Bermeki olmaktan niye kaçınıyorsun? Belgeyi almakta ısrar eden bahçıvan diyor ki;  Evet, bir Bermekîyim!  Mademki, benden bir istekte bulunmamı istediniz!   Ben bu belgeyi istiyorum, başka da bir isteğim yok!

Halife Harun Reşid; Madem ısrar ediyorsun, istediğin belgeyi vereceğim sana, diyor ve daha sonra da, o belgeyi veriyor bahçıvana!

Aradan yıllar geçer!   Halife Harun Reşid, yattığı uykudan uyanır, gözleri açılır, kulakları duymaya başlar!   Civar ülkelerden gelen uyarıların ve halktan yükselen tepkilerin, hiç de yersiz olmadığını düşünmeye başlar!

Bermekîler; Halife Harun Reşid’in kendilerine beslediği büyük güven ve yakın ilgiyi istismar ederek, sadece Saray kademelerini değil, eyaletleri de kendi yandaşları ile yönetmeye başlarlar!

Devletin her kademesini bir ur gibi sarmışlar, en ücra yerlerine bile kendi adamlarını yerleştirmişlerdir!

Yattığı derin uykudan uyanan Halife, Bermekîlerin devlet içinde devlet kurmak için uğraştıklarını ülkenin her yanını ele geçirdiklerini ve kendisini devre dışı bıraktıklarını fark edince, derhal emir verir: Bermekîleri kılıçtan geçirin! Yaşlılarını da zindana atın!

Emir, yerine getirilir! Bermekiler öldürülür!  Peki, bahçıvana ne olur?  Halife’nin emri üzerine, görevliler bahçıvanın evine de giderler!  Ya kılıçtan geçirecekler, ya hapse atacaklardır! Fakat bahçıvan; hemen, Bermekî olmadığına dair, Halife imzalı belgeyi gösterir!

Gördüğünüz gibi, ben Bermekî değilim der ve kellesini kurtarır! Kılıçtan geçirme ve zindana atma operasyonu,  sona erince, Harun Reşid, son durumu öğrenmek için kurmaylarını çağırır ve sorar;  Emrimi yerine getirdiniz mi?

Kurmaylar der ki;  Listedeki herkes; ya kılıçtan geçirildi, ya zindana atıldı!  Sadece bir adam kaldı!  Fakat ona dokunamadık, çünkü elinde sizin imzaladığınız bir belge vardı! Halife; Hatırladım ben onu;  Onu bulun ve bana getirin, der!

Bahçıvan huzuruna getirilince, Harun Reşid sorar adama; O gün, Bermekî olmadığına dair, benden ısrarla belge istedin!  Ben de verdim!  Peki, bugünlerin geleceğini nereden anladın?

Bahçıvan der ki; Sultanım; hani, o elmayı koparmak isterken, vezir, sizin omzunuza basmıştı ya!  İşte o an dedim ki; eyvah, bizim sonumuz geldi!

Harun Reşid, araya girip;  Fakat ben söyledim omzuma basmasını, deyince, bahçıvan der ki; Fark etmez sultanım!  Sizin, Sultan olarak, vezirinizin omzunuza basmasını istemeniz bir âlicenaplıktır, büyüklüktür! Siz istemiş olsanız bile, vezirinizin omzunuza basması; hem şımarıklık, hem had bilmezlik, hem de küstahlıktır!

Sizin omzunuza basıp meyveyi koparmak yerine, pekâlâ beni çağırabilir ve benden isteyebilirdi!Bir adam, vezir de olsa, sultanının omzuna basacak kadar cüretkâr ve had bilmez olduysa, bunun sonu felâkettir! Ben, işte o gün bu felâketi gördüm ve sizden o belgeyi istedim!

Gerektiği zaman hadsize haddini bildirmek, kırk yetime kaftan giydirmekten üstündür!

Haddini aşarak yükselenler, bir gün hak ettikleri yere alçalmak zorunda kalır!

Ya haddini bil, ya da kendini bil. Yoksa önce haddini bildirirler, sonra kişiliğini söndürürler!

Her şeyi bilmene gerek yok haddini bil yeter! ( Hz. Mevlana)

Bir bak tarihe Türk’e başkaldıranların sonu ne olmuş! ( Bilge Kağan )

Hz Ali  (ra); Her şeyi affedin! Fakat vatanınıza, devletinize ve milletinize ihanet edenleri asla affetmeyin, buyurmaktadır!

Yayınlayan

ahmetunver

Ahmet Ünver; İletişim Uzmanı; İletişim, Kurumsal İletişim, Halkla İlişkiler, Reklam, Marka, Marka Yönetimi, Marka İletişimi, Kurumsal İtibar, Kurumsal İtibar Yönetimi

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.